Moja rola w tym projekcie:

• Architektura z szacunkiem: Projekt zakładał odważną przebudowę – od wyburzenia ścian, przez dobudowę piętra, aż po wstawienie nowej klatki schodowej. Wszystko to przy zachowaniu modernistycznej bryły i charakterystycznych detali, jak okrągłe okno nawiązujące do epoki.
• Design zamiast wizualizacji: Pracowałam z klientami, bazując na ręcznych rysunkach i moodboardach. Pozwoliło to na „dogranie” każdego materiału i tekstury w sposób, którego nie odda żaden komputerowy render.
• Kuratorstwo sztuki i detalu: Wnętrze wypełniły starannie dobrane dzieła sztuki (m.in. Igora Przybylskiego czy Doroty Buczkowskiej) oraz ikony designu, jak lampy Louis Poulsen. Wyjątkowym akcentem jest neon z dawnego Totalizatora Sportowego, który nadaje całości szczyptę przekory.

Efekt? Powstał stylowy miks – elegancki i prosty, ale z lekkim przymrużeniem oka. To dom, który nie goni za chwilową modą, ale oddaje ducha czasu i osobowość jego mieszkańców.

„Praca projektanta to także praca psychologiczna. Trzeba zrozumieć potrzeby klienta, nawet te, których nie potrafi ubrać w słowa.”