Marta Matelier marzyła o przedwojennej kamienicy, ale to surowy klimat dawnych Zakładów Elektrotechnicznych ERA we Włochach skradł jej serce. To był wyjątkowy projekt – tym razem architektka stała się własną klientką, co wymagało bezkompromisowego spojrzenia na przestrzeń.

Najważniejsze cechy projektu:

• Odzyskana przestrzeń: Kluczowym krokiem było zlikwidowanie antresol i odsłonięcie oryginalnego, pofabrycznego sufitu w pomieszczeniach o wysokości 3,80 m.
• Modernistyczny duch: Wnętrze to hołd dla mistrzów takich jak Le Corbusier czy Pierre Jeanneret, przełamany domowym ciepłem i historią dzielnicy-ogrodu.
• Wnętrze z duszą: Loft wypełniły rodzinne pamiątki, meble z lat 50. i 60. oraz autorskie obrazy Marty. To przestrzeń, w której ikony designu współistnieją ze stuletnim pianinem i porcelaną z Ćmielowa.
• Realizacja w dawnej fabryce ERA z 1927 roku to przykład radykalnej metamorfozy wnętrza pofabrycznego. Głównym celem było przywrócenie pomieszczeniom ich pierwotnej surowości i skali, którą przez lata skrywano pod zbędnymi podziałami i antresolami.

„Nie urządzaliśmy się na pokaz. Chciałabym, aby ludzie mieli odwagę żyć i mieszkać tak, jak chcą, otaczając się przedmiotami z historią i duszą.”